کانون بهداشت روان ایرانیان
مشاوره و روانشناسی

اختلالات خلقی

خلق مي‌تواند طبيعي، بالا يا پايين باشد.
كساني كه خلق بالا دارند (ماني)، حالت انبساط خاطر، پرش افكار، كاهش خواب، افزايش احترام به نفس و افكار بزرگ منشانه نشان مي‌دهند. افرادي كه خلق پايين دارند (افسردگي)، با كاهش انرژي و علاقه، احساس گناه، اشكال در تمركز، بي‌اشتهايي و افكار مرگ و خودكشي مشخص هستند.
رايج‌ترين اختلال روانی اختلال افسردگي اساسي (MDD) است. شيوع آن در زنان 25 درصد و در مردان 12-5 درصد ذكر شده است. دو علامت دروازه‌اي درMDD: 1- خلق افسرده، 2- فقدان يا از دست دادن علاقه يا لذت. بايد توجه داشت‏، علايم نبايد ناشي از مصرف دارو يا هذيان و توهم باشد. ساير علايم براي تشخيص‌گذاري شامل كاهش يا افزايش قابل ملاحظه وزن‏، كاهش يا افزايش اشتها‏، بي‌خوابي يا پرخوابي، تحريک يا كندي رواني – حركتي، خستگي و فقدان انرژي، احساس گناه و بي‌ارزشي، كاهش تمركز، افكار خودكشي، بلاتصميمي و كاهش توانايي تفكر است.
تيپ افسرده
سرخوردگي در رسيدن به اهداف
درون‌فكني بزرگ‌ترين مكانيسم دفاعي افسردگي است.
دو مكانيسم عمده‌اي كه بک عنوان مي‌كند: 1- خطاهاي شناختي نسبت به خود، جهان اطراف و ديگران
MDD متشكل از يک يا چند اپيزود افسردگي اساسي است. بدون تاريخچه‌ي مانيک، هيپوماني يا mixed.

پست های مرتبط

روان‌پزشكی داروها

imhct

نشانه شناسي بيماري‌های روانی

imhct

نشانه های اساسی بيماري‌های روانی

imhct

Leave a Comment